Biogaz i gaz ziemny

Przez bardzo długi czas gaz ziemny był uważany za jedno z najbardziej atrakcyjnych źródeł energii elektrycznej, paliwa grzewczego i paliw samochodowych. Wśród innych paliw kopalnych – na przykład ropy naftowej i węgla – emituje on najmniej dwutlenku węgla. Gaz ziemny, ogólnie mniej kosztowny, jest szeroko dostępny, korzystając z rozległej i dostępnej sieci rurociągów i transportu. W miarę jak biogaz zyskuje na znaczeniu jako odnawialny gaz ziemny, jego przyszłość u boku gazu ziemnego pochodzącego ze źródeł geologicznych staje się coraz bardziej obiecująca.

Historia gazu ziemnego

Choć świadomość istnienia gazu ziemnego sięga tysięcy lat, jego zastosowanie jako komercyjnego źródła energii ma znacznie krótszą historię. W Europie i USA gaz ziemny z węgla po raz pierwszy użyto do zapalania lamp ulicznych pod koniec XVIII i na początku XIX wieku. W 1821 roku w stanie Nowy Jork powstała pierwsza działająca studnia gazu ziemnego. Krótko potem w tym samym miejscu rozpoczęło działalność pierwsze przedsiębiorstwo dystrybucji gazu ziemnego. Niemal 15 lat później miasto Filadelfia zainaugurowało działalność pierwszego publicznego dystrybutora gazu ziemnego, który działa do dziś. Przez pierwsze 50 lat sprzedaży gazu ziemnego paliwo to było wykorzystywane niemal wyłącznie do oświetlenia. Jednak, gdy zbliżało się nowe stulecie, palnik Bunsena zademonstrował gaz ziemny jako źródło ciepła. Ten rozwój skłonił do budowy rurociągów, aby lepiej transportować produkt ze źródeł do konsumentów. W krótkim czasie gaz ziemny zasilał urządzenia domowe, kotły i zakłady przemysłowe.

Czy gaz ziemny jest regulowany?

Ustawa o Gazu Ziemnym (Natural Gas Act) została uchwalona przez Kongres w 1938 roku z obawy, że ponieważ rurociągi przekraczały granice stanów, rząd federalny miał interes w tłumieniu wszelkich monopolistycznych zachowań dystrybutorów. Wraz z powstaniem federalnego Departamentu Energii w 1977 roku, uprawnienia regulacyjne w zakresie sprzedaży, transportu i ustalania stawek przez dostawców zostały skonsolidowane w tym nowym departamencie na szczeblu ministerialnym.

Jak wykorzystuje się gaz ziemny dzisiaj?

Według Amerykańskiej Administracji Informacji Energetycznej (EIA), największa część gazu ziemnego – 36 procent – przeznaczana jest na wytwarzanie energii elektrycznej. W skrócie, gaz jest pompowany pod ziemię bezpośrednio do zakładu użyteczności publicznej, który następnie spala go, aby zagotować wodę i wytworzyć parę. Para z kolei napędza turbiny generatora. Mimo to, 33 procent gazu ziemnego zasila maszyny przemysłowe; 16 procent służy do ogrzewania domów i dostarczania ciepłej wody użytkowej; 11 procent podobnie dla budynków komercyjnych; a trzy procent jest używane jako paliwo dla samochodów, autobusów i ciężarówek.

Czy biogaz jest rozwiązaniem?

Biogaz jest produktem fermentacji beztlenowej, czyli chemicznego rozkładu materii organicznej w warunkach braku tlenu. Ten wieloetapowy proces kończy się uwolnieniem gazu zawierającego metan, dwutlenek węgla i kilka związków śladowych. Biogaz i gaz ziemny mają wiele wspólnego. Głównym związkiem chemicznym w obu jest metan. Oba wymagają przetwarzania i uszlachetniania, aby były bezpieczne i efektywne w komercyjnym magazynowaniu i transporcie. Ponadto ich praktyczne zastosowania są identyczne: wytwarzanie energii elektrycznej, dostarczanie ciepła i zasilanie pojazdów. Istnieją również wyraźne różnice. Przede wszystkim biogaz jest w pełni odnawialny. Materia organiczna może pochodzić z wielu źródeł: od ścinek świeżo skoszonego trawnika po obornik koński; od resztek jedzenia trafiających do śmieci po różne formy padliny. Ponadto, biogaz i biopaliwo są neutralne pod względem emisji dwutlenku węgla, ponieważ ich emisje i tak trafiłyby do atmosfery.