Fermentacja obornika przemysłowa

Obornik zwierzęcy jest jednym z najobficiej dostępnych substratów do produkcji biogazu na świecie. Kiedy obornik trafia do beztlenowej komory fermentacyjnej, w której panują warunki beztlenowe, aktywność bakteryjna, która naturalnie zachodzi w jelitach zwierzęcia, jest kontynuowana – rozkładając związki organiczne i uwalniając metan (CH4) oraz dwutlenek węgla (CO2) jako główne gazowe produkty końcowe.

Dlaczego obornik jest idealnym substratem

Obornik – pochodzący od bydła, trzody chlewnej, drobiu lub innych zwierząt hodowlanych – jest przechowywany w gnojówce lub lagunach, które naturalnie ograniczają dostęp tlenu, dzięki czemu jest on wstępnie przygotowany do fermentacji beztlenowej. Zawartość amoniaku można regulować poprzez rozcieńczenie wodą przed fermentacją. Podgrzewanie obornika przyspiesza proces fermentacji i zwiększa wydajność gazu. Czas retencji zależy od rodzaju zwierzęcia: obornik świński zazwyczaj wymaga 7–10 dni; obornik bydlęcy 20–30 dni.

Autonomia energetyczna gospodarstwa

W średniej wielkości gospodarstwie mlecznym lub trzody chlewnej, komora fermentacyjna z ciągłym zasilaniem może wytworzyć wystarczającą ilość energii elektrycznej do zasilenia całej działalności gospodarstwa – a często nawet nadwyżkę, którą można sprzedać do sieci. Poferment jest doskonałym bio-nawozem, często przewyższającym surowy obornik pod względem plonów. Koszty gospodarowania obornikiem – w tym transport i przechowywanie – są znacznie zredukowane.