Mest Vergisting

Dierlijke mest is wereldwijd een van de meest overvloedige en toegankelijke substraten voor de productie van biogas. Wanneer mest in een zuurstofvrije anaerobe vergister wordt gebracht, wordt de bacteriële activiteit die van nature in de darmen van het dier plaatsvindt, daarbuiten voortgezet — waarbij de organische verbindingen worden afgebroken en methaan (CH₄) en kooldioxide (CO₂) als de belangrijkste gasvormige eindproducten vrijkomen.

Waarom Mest een Ideaal Substraat is

Mest — van rundvee, varkens, pluimvee of ander vee — wordt opgeslagen in slurries of lagunes die van nature de toetreding van zuurstof beperken, waardoor het voorbehandeld is voor anaerobe vergisting. Het ammoniakgehalte kan worden beheerd door verdunning met water vóór de vergisting. Het voorverwarmen van de mest versnelt het vergistingsproces en verhoogt de gasopbrengst. Retentietijden zijn afhankelijk van het diertype: varkensmest vereist doorgaans 7-10 dagen; rundermest 20-30 dagen.

Energieautonomie op de Boerderij

Op een middelgrote melkvee- of varkenshouderij kan een continu gevoede vergister voldoende elektriciteit opwekken om de gehele bedrijfsvoering van stroom te voorzien — en vaak een overschot dat aan het net kan worden verkocht. Het digestaat is een uitstekende bio-meststof, die vaak beter presteert dan onbehandelde mest in termen van gewasopbrengst. De kosten voor mestbeheer — inclusief transport en opslag — worden aanzienlijk verlaagd.