Sectorgerelateerde onderwerpen
Huiseigenaren en vastgoedbeheerders doen hun uiterste best om hun woningen en kantoren prettig en comfortabel te maken. Schilderen, stucwerk, plamuren, herinrichten en landschapsarchitectuur dragen allemaal bij aan dat doel. Evenzo is het verdrijven van muffe, schimmelige en rottende geuren een prioriteit om de leefbaarheid te verbeteren. Toch kan ontgeuren, hoewel het een verbetering is voor woon- en werkruimtes, gevaarlijk zijn voor degenen in de energiesector of waar aardgas wordt gebruikt. Geuren zijn indicatoren, zelfs waarschuwingen, voor mensen die aardgas verwerken, transporteren, gebruiken en opslaan – een normaal gesproken geurloze emanatie. Daarom moeten aardgasvoorraden worden geodoriseerd, d.w.z. het toevoegen van een geur, om het detecteerbaar te maken als het lekt.
Er is een reden waarom u mogelijk een koolmonoxidemelder (CO) in huis heeft. U kunt het niet ruiken in de lucht. Indien aanwezig en niet opgemerkt, kan dit gas zuurstof in de rode bloedcellen verdringen, waardoor weefsels beschadigd raken en zelfs de dood kan intreden. Op vergelijkbare wijze kan radon (Rn) de bekleding van de longen binnendringen en uiteindelijk longkanker veroorzaken. Beide gassen vereisen mitigatie indien ze binnenshuis aanwezig zijn. Aardgas, een steeds wijdverspreidere energiebron, bestaat voornamelijk uit methaan (CH4); ook aanwezig zijn alkanen, koolstofdioxide (CO2), helium (He) en waterstofsulfide (H2S). Bij verbranding komen stikstofoxide en CO vrij, samen met CH4. Deze verbindingen kunnen schadelijk zijn voor zowel de fysieke als de mentale gezondheid. Uiteindelijk is langdurige blootstelling aan aardgas gevaarlijk voor uw gezondheid. Dit is de reden waarom onzichtbare, geurloze gassen, hoewel ze gemakkelijk zijn voor de reukorganen, een ernstige bedreiging vormen voor het menselijk welzijn.
Alles wat van nature geurloos en onzichtbaar is, is problematisch in elke omgeving, laat staan in een installatie waar aardgas stroomt of wordt opgeslagen. De bepalende gebeurtenis die mensen bewust maakte van de noodzaak van geurinjectie was een aardgasexplosie in een school in Texas in 1937. De slachtoffers waren onder andere 200 dode leerlingen. In de loop der jaren werden de federale veiligheidsnormen aangescherpt en tegenwoordig is odorisatie verplicht in de Verenigde Staten. Specifiek vereist de wet dat brandbare aardgassen detecteerbaar moeten zijn bij een vijfde van de onderste explosiegrens voor iedereen met een functionerend reukvermogen.
Een chemische verbinding, meestal mercaptaan (CH3SH), dient als odorant – het middel dat een herkenbaar aroma produceert dat de aanwezigheid van aardgas signaleert. Ook bekend als methaanthiol, is methylmercaptaan een ranzig ruikend gas dat onder andere geassocieerd wordt met dierlijke hersenen, bloed en uitwerpselen, evenals winderigheid en halitose (slechte adem). Het kan ook worden gevonden in composthopen, stortplaatsen, moerassen en koolteer. Zelf zeer brandbaar, maakt het de verblijfplaats van aardgasgevaren onmiskenbaar.
Er zijn twee verschillende systemen die deze taak uitvoeren. Het eerste is een systeem voor chemische injectie. Deze methode komt vaker voor bij grootschalige operaties, bijvoorbeeld in transmissiepijpleidingen. Ofwel een pomp of een druppelapparaat injecteert de vloeibare odorant in de gasstroom. De stroom wordt gecontroleerd zodat de injectie kan worden aangepast aan het volume. De apparatuur die hiervoor wordt gebruikt, wordt vertegenwoordigd door een van de drie apparaten: een druppelsysteem; een pneumatische of elektrische pomp; of, minder gebruikelijk, een Bourdonbuis die wordt geactiveerd door een differentieel-druktransmitter. Naast chemische injectie is het alternatief chemische verdamping, het meest geschikt voor operaties met lage doorstroming. Een odorisator van het lonttype wordt op de gasleiding, dicht bij de meter, geïnstalleerd. Dit is een fles waarin een katoenen lontpunt, doordrenkt met odorant, wordt geplaatst. Het andere uiteinde van de lont reikt tot in de gasstroom, waardoor de odorant de lengte van de lont kan afleggen en in de gasstroom kan verdampen. Het andere type verdamping wordt bypass-odorizatie genoemd. Trouw aan zijn naam leidt dit systeem een deel van de gasstroom om naar een vat waarin vloeibare odorant zich bevindt, waarna het geodoriseerde gas terugkeert naar de leiding.
Spreek een specialist
Vragen over odorisatiesystemen voor uw bedrijf?
