Sectorgerelateerde onderwerpen
Nu de economie en cultuur streven naar de uitbreiding van energiealternatieven en een hogere energie-efficiëntie, heeft het concept van hernieuwbare brandstoffen de publieke verbeelding gegrepen. Onder de hernieuwbare opties zoals wind-, zonne- en hydro-elektriciteit bevindt zich biogas. Decennialang was het beheer van organisch afval een bron van ergernis voor zowel boeren als huiseigenaren. Of de bron nu veenmest, dode flora, ongebruikt voedsel en etensresten, of kadavers is, weinigen zullen ontkennen dat er sterke geuren vanaf komen. Dit zijn in feite gassen en het zijn krachtige bronnen voor energieopwekking. De sleutel is hoe deze emissies op te vangen en te benutten.
Wanneer organische stoffen fermenteren in afwezigheid van lucht, zoals in een composthoop, wordt biogas geproduceerd door de desintegratie van micro-organismen. Dit bestaat voornamelijk uit methaan en kooldioxide. Methaan (CH₄) is een vluchtig gas dat al wordt gebruikt voor kooktoestellen, ovens en sommige verlichtingsarmaturen. Kooldioxide (CO₂), ondertussen, is niet alleen aanwezig bij de verbranding van organische verbindingen, het bestaat ook in de lucht van waaruit het wordt opgenomen door planten en vegetatie. Om op grote schaal bruikbaar te zijn, moet dit mengsel worden verwerkt in een biogasinstallatie.
De biogasinstallatie moet gevoed worden: voedselresten zoals eierschalen en koffiedik; aardappelschillen en wortelstelen; gesmolten vet en slib kunnen allemaal dienen als substraat waarop de chemische fermentatie begint. Gras- en bladafval, evenals dierlijke mest, zijn ook veelvoorkomende inputs voor een biogasinstallatie. Deze worden naar een vergister geleid — een lichtloze, zuurstofvrije kamer die wordt verwarmd tot ongeveer 40 graden Celsius. De micro-organismen breken vervolgens het substraat af, wat de vrijgave van biogas vergemakkelijkt. Het resulterende biogas bevat niet alleen CO₂ en CH₄, maar ook giftig waterstofsulfide (H₂S). Het biogas stijgt naar het bovenste deel van de vergisterkamer en wordt vervolgens verbrand in de warmtekrachtcentrale. Hier wordt elektriciteit en warmte geproduceerd.
Biogasconversie kan potentieel werken voor een breed scala aan brandstoffen als eindproduct. Het gereinigde en gezuiverde methaan kan worden gebruikt voor ethanol, diesel, methanol, benzine of vloeibaar petroleumgas (LPG). Methanol, bijvoorbeeld, kan theoretisch worden geproduceerd uit biomethaan na toepassing van methanotrofe bacteriën. Een andere methode is om het biogas eerst chemisch om te zetten in synthesegas, gevolgd door de omvorming van het syngas naar methanol. Het gebruik van biogas als grondstof voor methanolproductie maakt het circulaire gebruik van organische afvalstromen mogelijk. Boerenbedrijven, voedselverwerkers en afvalwaterzuiveringsbedrijven die biogas ter plaatse produceren, kunnen methanolproductie toevoegen als een extra inkomstenstroom, wat de algehele projecteconomie verbetert.
Spreek een specialist
Vragen over biogas-afgeleide methanol voor uw project?
